Open Kerk Nijkerk NICEA

De open nicea kerken uit Nijkerk met evangelisatie nieuws voor jou.

Verhaal uit de Huiskamer

Mag ik uw voorhoofd kussen?

Weinig mensen wagen zich door de stromende regen die al de hele middag Nijkerk beroert. Maar de gasten die komen, verlangen misschien des te meer naar de liefdevolle aanraking van oprechte aandacht. Glimlachend vanonder haar druipende regenponcho rijdt ze behendig met haar rolstoel de gang in. We beginnen behulpzaam te redderen om haar van haar natte jas te bevrijden. Ze laat ons begaan met pretlichtjes in haar ogen, die verraden dat ze het best zelf kan, maar het ook wel fijn vindt, die moederlijke zorg. ‘Ja, ik red me best hoor.’ Na het eerste kopje thee komen de woorden eruit. ‘Ik heb vanmorgen nog hard gewerkt. We maken 600 pakketjes per dag!’ Ze vertelt over haar werk bij een instelling waar een aantal vrijwilligers zich verdienstelijk maakt voor de maatschappij. ‘En we worden elke keer verwend door de kok met lekkere hapjes en een warme maaltijd.’ Glunderend gaat haar blik over de tafel vanwaar de andere gasten haar verbaasd en een beetje jaloers aankijken. ‘Er is veel wat ik niet meer kan, dat is zo.

Maar wat ik wel kan, en dat is meer dan je denkt, dat doe ik. Je moet niet bij de pakken neerzitten. Dan maak je alles erger dan het is. Ik zing onder het strijken. Zelfs al doet het pijn. Als ik met veel moeite uit mijn rolstoel kom, dan hoor ik Gods stem. ‘Ik ben bij je, altijd. Meer heb je toch niet nodig?’ De anderen knikken. Aarzelend. Zo kan het gaan, ja. Maar hoe ervaren ze dat zelf? De vrouw is niet klaar met haar verhaal. Nog lang niet. Ze heeft ook zoveel verdriet en tegenslag gehad in haar leven.

Haar beide echtgenoten zijn overleden. Ook haar zoon stierf in de bloei van zijn leven. Ze kreeg allerlei kwalen en moest geopereerd worden. Maar ook daar was God erbij. ‘Ik lag klaar voor een ingrijpende operatie. De chirurg vroeg me of ik niet bang was. Het is goed, heb ik gezegd. Hoe het ook afloopt. Ik heb gebeden of God uw handen wil zegenen. Hij keek me toen zo liefdevol aan. ‘Mag ik uw voorhoofd kussen?’ vroeg hij. Dat mocht. En alles ging goed. Ik kwam er weer helemaal bovenop.’

Ze vertelt over haar moeder die niet voor haar zorgde en de pijn die ze daarover nog steeds voelt. Over haar dochters die haar in de steek hebben gelaten. Over de lange nachten die ze na een paar uurtjes slaap, in haar rolstoel moet doorbrengen omdat liggen teveel pijn doet. Maar ook over haar liefde voor mensen om haar heen, waar ze met alles wat in haar is, voor klaar wil staan. Deze dappere vrouw is voor ons een voorbeeld van dankbaarheid en volharding. Haar licht blijft branden ondanks de donkere regen. Een licht als een kus uit de hemel. Arna van Deelen

De kerken van Nijkerk heten u hartelijk welkom in de kerkdiensten.

En natuurlijk ook op de Sing inn, de pagina Geloven in de stad Nijkerk, de Alpha en Emmaus cursus.

2003 - 2019 Nijkerkse Interkerkelijke Commissie Evangelisatie Activiteiten | Facebook | Twitter