Open kerk Nijkerk is een plek waar iedereen — gelovig, zoekend of nieuwsgierig — welkom is om:
inspiratie op te doen;
activiteiten te ontdekken.
Op woensdag 11 maart wordt in de Grote Kerk van Nijkerk de jaarlijkse Biddag voor Gewas en Arbeid gehouden. Deze dag, diep verankerd in de protestantse traditie, is een moment van bezinning, afhankelijkheid en gebed. In een tijd waarin veel zekerheden onder druk staan, biedt de biddag ruimte om stil te staan bij onze afhankelijkheid van God in werk, economie, landbouw en samenleving.
De Grote Kerk opent haar deuren voor iedereen die wil deelnemen aan dit moment van gebed en reflectie. Tijdens de dienst wordt stilgestaan bij thema’s als:
dankbaarheid voor het werk dat we mogen doen
zorg voor de schepping
afhankelijkheid van God in voorspoed en tegenspoed
gebed voor boeren, ondernemers, gezinnen en de lokale gemeenschap
De liturgie bevat Schriftlezing, gebed, zang en een overdenking die aansluit bij de actualiteit en de zorgen én hoop die leven in de samenleving.
Lees meer: Biddag voor Gewas en Arbeid in de Grote Kerk van...
Kom gezellig langs!
We beginnen om 14.30 uur in de Opstandingskerk.
We gaan zeker spelletjes doen. Wilt u liever gewoon even bijpraten, dan is dat natuurlijk ook helemaal goed.
Vertel het gerust door en nodig vooral ook anderen uit.
We kijken ernaar uit u te verwelkomen.
Aanstaande zondag 25 januari 2026 om 09:30 uur organiseren we een speciale dienst waarbij de verbinding tussen kerk, school en gezin centraal staat. We maken er een interactieve ochtend van die aanspreekt voor alle leeftijden.
Ben je nieuwsgierig hoe het er in de Opstandingskerk aan toe gaat? Dit is het perfecte moment om eens binnen te stappen. We maken het laagdrempelig, inspirerend en gezellig.
Locatie: Hoefslag 132, Nijkerk.
We hopen je daar te zien!
We zijn weer een nieuwe tijd ingegaan, het jaar 2026 ligt als onontgonnen land voor ons vol hoop en vrees wat het brengen zal.
‘Ach, zo nieuw zal het niet worden’ verzucht een trouwe gast. ‘De tijd gaat gewoon door ook al heet het jaar anders.’
Er lijkt een storm op te steken over de wereldproblematiek en dat die alleen maar groter zal worden dit jaar. Maar uiteindelijk weet niemand de juiste woorden te vinden voor zulke grote zaken waar geen woorden voor zijn.
Terugblikken doen we ook. ‘Ik heb nog nooit zo’n zwaar jaar gehad’ zegt de jonge vrouw vanuit haar rolstoel. En ze vertelt over haar doorwaakte nachten, haar pijn en hoe haar lichaam haar steeds vaker in de steek liet.
Ze dreigt de moed op te geven, terwijl we haar kennen als een opgewekte doorzetter die altijd wel ergens een lichtje zag. ‘Het is zo zwaar, ik kan soms niet meer geloven dat God van me houdt…’ Gelukkig is er iemand die de juiste woorden voor haar heeft zodat ze niet zonder hoop weg hoeft te gaan.
Het wordt steeds drukker in de Huiskamer en daarmee ook vrolijker. Een man legt triomfantelijk een doosje chocolaatjes op tafel. ‘Voor mijn verjaardag morgen. Ik trakteer!’ We feliciteren hem alvast hartelijk terwijl het lekkere doosje rondgaat.
Een echtpaar uit Hoevelaken laten zich verrast rondleiden door de verschillende ruimtes van de Huiskamer. ‘Wat een gezelligheid hier, en ja, doe toch maar dat kopje koffie’… Want deze warmte hadden ze niet verwacht. Ze zijn benieuwd naar ons inloophuis en ‘Oh? Is het hier Christelijk? Maar dat is toch niet meer van deze tijd?’
De man vertelt hoe hij bij de doop van zijn tweede kind het geloof vaarwel heeft gezegd, hij moest teveel beloven, vond hij en nu leeft hij weer vrij. ‘Al die oude tradities, wat moet je ermee?’ Zijn vrouw oppert dat bepaalde tradities best waardevol zijn, maar hij graaft met een hand in zijn zak.
‘Zit hier soms ergens een ambachtelijke juwelier? Die nog echt verstand heeft van oude originele horloges? Dit is een erfstuk van mijn vader, zo jammer dat hij stilstaat. Er zit zelfs een opdraaiknopje op.’ Hij koestert zijn klokje dat niet meer van deze tijd is..
Terwijl de man de uitgang zoekt blijft zijn vrouw voor de open Binnenkamer staan. Ze zet een stapje naar binnen en staart naar het grote kruis. ‘Zo jammer dat mijn man niet meer gelooft.’ zegt ze zacht. ‘De tijd is voorbij dat ik een gesprek daarover begon met hem. Maar ik mis het elke dag. Dank je wel voor je aandacht. Ik kom graag terug.’
Maar daar is haar man die haar terug brengt naar de werkelijkheid van het hier en nu. ‘Toch een fijn gesprek’ zegt hij met een stevige handdruk. ‘Dank u wel.’
Ook dit jaar zullen er mensen blijven komen met verlangen naar aandacht. Met een soms onbewuste honger naar God die gestild moet worden. Dat is nog steeds van deze tijd.
Arna van Deelen